Autofans in Tokio, deel 1: Welkom in Japan!

Net geen dertig jaar geleden trokken Gaston & Leo naar Hong Kong, waardoor het dringend tijd werd dat ook wij eens naar de andere kant van de wereld trokken. Niet naar China, wel naar Japan. En daar heeft het autosalon van Tokio zeker iets mee te maken. Een driedaags verslag? Kom maar op!


NVDR: Een collectief van Japanse automerken nam ons een hele week mee naar Japan waarbij het vliegtuig tot de pikante nootjes op de kamer volledig vergoed werden. Dan ook even graag een 'shout out' naar Mazda, Nissan, Suzuki, Toyota, Honda en Mitsubishi. Zonder dat sextet, geen doldwaze Tokio-avonturen op jullie digitaal bord.


Thailand en Singapore, meer ervaring hadden we persoonlijk nog niet opgedaan in Azië. Als er dan plots een uitnodiging voor Japan in je (elektronische) brievenbus steekt, hoef je niet lang na te denken. Niet veel later zaten we al in een Airbus A380-sofa richting Tokio. Voor de goede orde, we hebben meer volledig horizontaal geslapen dan gezeten. In businessclass kan je van je zetel een bed maken, ze voorzien zelfs een matrasje?! Voor die paar uur dat we dan wakker waren brachten we door in een bar. Ja, een echte bar, met een cocktailshakende ober achter de toog. Té gek.

A380-BAR

grote grootse stad

Tokio is één van de 47 prefecturen die Japan telt. Je kan de provincie opdelen in 23 wijken. De provincie heeft een populatie van meer dan 10 miljoen inwoners (Ons Belgenland tikt af op 11.5 miljoen) en is één van de dichtstbevolkte metropolen. +/- 14.000 inwoners per vierkante kilometer. Er rijden meer Toyota Crown en Nissan Cedric taxi's rond dan dat er Yellow Cab's in New York rijden.

big-city-life

Waar rijden ze zelf mee?

In Japan zijn er 69.000.000 auto’s ingeschreven waarvan 3.200.000 in Tokio. Veel Kei-cars (kleine hoekige karretjes met een motorinhoud van maximaal 660cc). Dieselmotoren mogen de stad al lang niet meer in. Enkel vrachtwagens en sommige bussen hebben dieselmotoren en dan nog in beperkte mate. Vuile auto’s zie je zelden. Ze verzorgen hun spullen hier goed en een auto is nog altijd een prestigezaak. Oldtimers zie je sporadisch verschijnen.

luxe-kei-car

Dag 1

Bij aankomst in Tokio, circa 18 uur ‘s avonds, stond onze gids ons op te wachten in de inkomhal van Narita Airport. Punctueel, dat woord past wel bij de Japanners. De bus was echter te laat. Wij Belgen malen er niet zo om dat we even moeten wachten maar onze gids voelde zich meteen gefaald. Een lange rit richting het hartje van Tokio, Ginza, dat was het doel. Meteen ook de place te be voor shopping. Dat was duidelijk aan de grote aantallen exotische sportwagens. De Japanse merken hebben veel in het aanbod maar qua supercars is alleen Nissan vertegenwoordigd. Je weet wel, met de GT-R.

welkom-in-tokyo

Door het verbod op diesels genieten we alvast van een smogvrije stad en door de afwezigheid van de zelfontbrander is het ook duidelijk hoe weinig lawaai een benzinemotor maakt t.o.v. een dieselmotor. Veel plaats hebben ze hier trouwens niet voor hun auto’s. Dat zie je aan de inventieve manier van parkeren. Parkeerplaatsen gaan hier tot 3 hoog met speciale auto-liften. Manoeuvreren om te parkeren is ook uit den boze. Hier rij je gewoon recht een garage in waarna een volautomatische lift je wagen meeneemt naar een vrij plek. Wil je je auto terug? Typ je code in en hij komt weer naar omlaag. Handig! We checken in bij het hotel en gaan morgen wel weer op verkenning. Eerst even traditioneel Japans gaan dineren in een yakitori restaurant. Grappige taferelen wanneer we de sate’s -met vlees waar we nog altijd niet van geloven dat er kip tussen zat- verorberen bij een Asahi biertje.

Dag 2

Acht uur, lekker ontbijten! Al zitten we er allemaal maar heel slapjes bij. Om het even droog te verwoorden: we zien er er geradbraakt uit. Niemand heeft de slaap goed kunnen vinden wegens de Jetlag. Zeven uur later is het hier en daar moeten we aan wennen. Onze voormiddag is vrij en we kunnen rustig op pad. Het is zondag, de winkels zijn open maar het weer is druilerig. Al bij het eerste grote kruispunt zien we een conceptcar die zorgvuldig wordt uitgefreesd door twee robots. Later blijkt dit de Nissan IMx te zijn.

nissan-imx

Kort daarna is het duidelijk waarom we die wagen hier zien, we staan op Nissan Crossing natuurlijk. We gaan enkele winkels binnen, onze natte paraplu in de hand. Ho! Even passeren langst een ingenieuze toestel waar je je paraplu inpropt waarna je hem er weer uittrekt en hij voorzien is van een soort van plastic huls. (Ecologisch als we zijn houden we het winkel-in-winkel-uit bij hetzelfde hoesje)

We gaan 's middags lekker lunchen maar houden het kort, er staat nog wat speciaals op het programma… We worden afgezet per bus bij een martial arts school. We moeten meteen onze schoenen en sokken uitdoen en krijgen een kimono aangepast. Na wat gelach van de wachtende groep op de hele situatie betreden we met de linkervoet eerst de Dojo.

samourai

Een uur later en we hakken al een kartonnen vagebond in stukken. Iedereen is geslaagd en we krijgen een diploma met onze naam op. Wij behoren nu tot de hoogste rang in de Japanse cultuur, wij zijn samoerai-krijgers! Al past de gelijknamige saus nog altijd veel beter bij ons dan de katana.

regen

Terug naar het hotel en we mogen nog even op wandel. Het weer is dramatisch. Regen, regen en nog eens regen. Dat komt wellicht door die “Tyfoon Lan” die recht op Tokio afkomt. Een heftige storm als we de tv-beelden mogen geloven. In het zuiden was hij al aan wal gekomen en op tv zagen we daar metro’s tot aan de poortjes vol water, wegen overstroomd en zelfs ingestort. We denken het onze ervan maar zijn op onze hoede.

Amper een uurtje lopen we te voet rond en alles is nat, ondanks de paraplu. De rijke zakenmannen zie je hier niet wandelen. Zij worden in hun verlengde Lexus afgezet van winkel tot winkel. Ze zitten op de juiste plaats want winkels als Rolex, Cartier en Louis Vuitton vind je hier bij de vleet. Even naar het hotel voor wat droge kleren, we gaan een hapje eten. Echt Japans. Aangekomen in het restaurant steken we de schoenen in een kluisje, onze voeten onder de tafel in een holle ruimte, in ons eigen kamertje. Qua eten véél vis, hopen miso, kubussen tofu en veel groenten in mooie vormpjes. We zijn er niet erg gek op om eerlijk te zijn. Gelukkig is de tonijn overheerlijk. Omstreeks 23 uur houden we het voor bekeken. Op naar het hotel voor wat slaap.

tonijn-sashimi

In deel twee gaan we op bezoek in het Life Safety Training Center, rijden we rond in Tokio centrum, bekijken we Tokio vanop 450 meter hoogte en gaan we op bezoek in de bij de Belgische ambassadeur.

In het slot, deel 3, gaan we de Tokio Motor Show onveilig maken (detailverslag) en gaan we eten in een top restaurant. Als de brand geblust geraakt…

Kan je niet wachten, dan kan je in onze galerij alvast even kijken naar ons Tokyo Motor Show 2017 Mega Album

Laatst gepubliceerd

Reacties

Uw reactie

Recente reacties

Laatste rijtesten

Alle rijtesten

Laatste reportages

Alle reportages

Laatste nieuws

Alle nieuws