Zo leggen ze een link door de opvallende half-ronde verlichting in de bumper vooraan te verwerken, kozen ze opnieuw voor een 3D raam achteraan waardoor de middenmotor mooi zichtbaar is en werd er opnieuw gedacht aan wat reliëf langszij. Er werden ook twee luchthappers langszij verwerkt. De happer aan de rechterkant moet de versnellingsbak koelen, de andere happer koelt de motor. Overige designkenmerken zijn heel duidelijk overgenomen van de DeZir concept dat ze in 2010 voorstelden. Renault wil dan ook duidelijk maken dat dit de te hanteren designtaal zal worden.

Ook binnenin zijn de nodige verbanden terug te vinden. Zo merken we een pak aan badges op, zien we gordels uit de racerij en werd er naar eigen zeggen een pak technologie verwerkt in het dashboard. Zo werd in het stuur een informatiescherm geïntegreerd dat vergelijkbaar is met dat uit de Formula Renault 3.5 single-seater.

Als basis van deze Alpine dient de Mégane Trophy, zoals initieel gedacht. De gewichtsverdeling ligt volgens Renault bijna perfect met 47,8 procent op de voorwielen. De wielbasis is exact dezelfde als die van de Trophy en is dus nog steeds 2.625 mm groot. De spoorbreedte is wat breder, 1.680 mm vooraan en 1.690 mm achteraan.

Onder de kap schuilt het Renault V4Y blok, een 3.5 liter V6 met niet minder dan 400 pk op 7.200 rpm. Het koppel bedraagt 422 Nm en komt maximaal vrij op 6.200 rpm. Het maximaal aantal te maken toeren is 7.200. Al het vermogen wordt naar de achterwielen geduwd, maar hoe lang die dan over een sprint naar 100 km/u doet weten we niet. Maar met een gewicht van amper 880 kilogram, een zestraps sequentiële versnellingsbak en gelimiteerd slipdifferentieel kan dat niet anders dan een beleving zijn.