De body van de i3 is gebouwd uit een combinatie van aluminium, carbon en verstevigde plastieken (intern CFRP (Carbon Fiber Reinforced Plastics) genoemd). De i3 zou vlot plaats moeten kunnen bieden aan vier intzittenden en daar bovenop nog over 200 liter laadruimte beschikken.

Onder de kap ligt uiteraard het gekende Drive-systeem. Een met vloeistof gekoelde lithium batterij voedt de elektrische motor die net boven de achteras werd geplaatst. Het accupakket (Lithiu-ion) bevindt zich tussen de voor- en achteras in de Energy Tunnel, met de bedoeling het zwaartepunt zo centraal en zo laag mogelijk te houden. Dat wil ook zeggen dat de i3 een achterwielaangedreven stadswagen is. En dat is een grote verrassing, want met de i-badge werd gedacht dat BMW vrij spel had om nu wél voorwielaangedreven wagens te produceren. Het totale vermogen komt op 170 pk en 250 Nm koppel, schitterende cijfers dus. De sprint naar 100 km/u werkt hij daardoor af in reeds acht seconden. De topsnelheid bedraagt 150 km/u, dat werd elektronisch begrensd. De sprint naar 60 km/u, in dit segment iets relevanter, duurt geen vier seconden.

Wie het groenste uit de kan wil halen kan opteren voor de PRO ECO mode. Die wijzigt de gasrespons, elektronica en gebruik van climat control om het verbruik alsnog te verbeteren. Er zal bijvoorbeeld ook remgeneratie geschieden die wordt opgeslagen in het batterijpakket. BMW maakt ook de vermelding dat je de i3 volledig kan opladen in amper zes uur. Gebruikt je een high-speed charger dan laadt de batterij in 1 uur tot 80 procent op. Mocht je enkel op elektriciteit niet ver genoeg komen, dan laat BMW je de keuze te kiezen voor een verbrandingsmotor, waardoor je weer enkele extra kilometers zoet bent. Hoeveel extra die daaraan toevoegt wordt niet met zoveel woorden gezegd.