De 911 is en was een beeldschone wagen, maar ook in 1965 een beetje duur voor onze portemonnee. Toen de productie van de 365 werd stopgezet, besloot men met een nieuw instapmodel te komen. Zo werd de Posche 912 geboren. Het ging om een volledige replica van de 911, maar dan zonder de 6-cilinder-boxer. In plaats daarvan gebruikten ze de 90pk sterke 1.6 viercilinder uit de Porsche 365. Van 0 naar 100 km/u gebeurde in meer dan 13 seconden, daarmee kon hij natuurlijk niet op tegen de meer dan 40pk sterkere 911's. Aan de andere kant woog de viercilinder van de 912 een stuk minder dan de zescilinder van de 911, waardoor hij lichtvoetiger door de bochten ging.

Natuurlijk zijn we hier niet met een 912 op pad, maar met een 912E. 'Klein verschil' zul je denken, toch is dat niet helemaal waar. De 912E is pas in 1976 gelanceerd, 7 jaar na de stopzetting van de 912. Ook was de 912E alleen verkrijgbaar in de Verenigde Staten. Dit heeft alles te maken met de bestaansreden van de 912E. Na de gewone 912, was de 914 het instapmodel bij Porsche. De 914  heeft het van 1969 tot 1976 uitgehouden en de 924 nam zijn plaats in als instapper. Althans in Europa, want in de VS zou de 924 nog een jaar op zich laten wachten. Daarom werd er besloten de naam 912 terug van onder het stof te halen. Ook het principe bleef hetzelfde, ze namen een 911(2.4) en verwisselde van motor. De 912E kreeg deze keer een 2 liter viercilinder van Volkswagen met wederom 90pk. De 1.6 viercilinder gebruikte men als basis voor deze nieuwe motor. Door de strengere milieunormen in California werd een gebruik gemaakt van injectie (E = Einspritzung). En om de motor wat meer vermogen te geven, werd hij nog eens opgeboord naar 2 liter. Door zijn korte levensduur zijn er maar 2.099 912E's geproduceerd. Een stuk minder dan de 30.000 van de 912.

Hoe rijdt nu zo'n 912E uit 1976? Uiteraard net hetzelfde als een 911 uit dezelfde periode, alleen moet je het met minder sensatie doen. Dat maakt dat je om hem te appreciëren er zelf mee moet rijden. En 912 of niet, het blijft een feest. Dunne ramen, dunne deuren, dunne isolatie, ze zorgen er allemaal voor dat heel wat beleving hebt achter het stuur.

De viercilinder kan zeker niet tippen aan de zescilinder qua geluid, maar slecht klinkt hij niet. Zoals vermeld zijn de prestaties niet even sensationeel als de 911, maar op een warme mooie zomerdag zal je dat worst wezen. Gewoon rustig rijden en genieten, daarvoor is deze Porsche gemaakt. En af en toe moet je afstand nemen, want zo'n schoonheden maken ze niet meer.