Renault heeft het in het voorbije jaar goed gedaan, de Mégane was de bestverkochte wagen in ons land. De modellijn werd in het afgelopen jaar dan ook volledig vernieuwd, tot de Scénic-monovolumes toe. Dat je voor de prijs van een praktische maar basis-Scénic ook een bijna even praktische en goed uitgeruste Grandtour kan krijgen, ervaarden we tijdens onze test.

De Grandtour is niet gewoon een Mégane-met-een-stukje-aan, hij is wel degelijk apart ontworpen. Dat zie je aan de aflopende daklijn, maar kan je ook zien in de technische specificaties. De break is zomaar even 26 cm langer dan de vijfdeursversie en van die extra centimeters kan je zowel in de kofferruimte als op de achterbank profiteren. Met een koffervolume van 524 l is hij niet de ruimste in zijn klasse – daarvoor kan je bij Peugeot terecht – hij krijgt wel een heel pak extra bagage mee, zonder dat je de achterbank hoeft neer te klappen. Doe je dat wel dan krijg je een vlakke laadvloer dankzij de zittingen van de achterbank die mee naar voor klappen, het koffervolume bereikt daarme zowat 1.600 l. Wil je extra lange voorwerpen vervoeren, dan kan je met een simpele duw op een hendel de voorste passagierszetel wegklappen, zodat ook dat geen probleem vormt.  De kofferklep voelt wat zwaar aan en bij het sluiten ervan, loop je het risico je handen vuil te maken omdat je nog een extra zetje wil geven aan de buitenkant van het deksel.

De aankleding van het interieur is warm, zoals we gewend zijn van Renault. Het lijkt een beetje als thuiskomen in een knusse zetel, mede ook omdat de motor redelijk goed weggeïsoleerd is en motorgeluiden bijgevolg weinig binnendringen in het interieur. De afwerking kon iets beter, het interieur van de testwagen had last van parasitaire geluiden wanneer de motor warm was en op stationair toerental draaide. Het leek op het trillen van de bodemplaat in de koffer, maar we hebben het geluid niet dadelijk kunnen thuisbrengen. Ook voor de Mégane Grandtour maakt Renault gebruik van de TomTom-navigatie-systemen, al gaat het hier wel om een ander model dan de navigatie die we in de Grand Scénic konden vinden. Het lijkt te gaan om een iets oudere versie, die tevens iets minder flitsend overkomt. Het zit goed met de bediening ervan, enkel het in- en uitzoomen verloopt niet intuïtief, je houdt er beter even het hoofd bij.

De motorisatie die in onze Grandtour lag, was de 1.9 dCi met 130 pk. Niet dadelijk de zwakste motor met de 1.5 dCi’s met respectievelijk 85 en 105 pk onder zich, maar ook niet de krachtigste, vermits de 2.0 dCi’s 150 en 160 pk leveren. De 130pk was zeker genoeg voor de wagen, al vermoeden we dat je bij volledige belading beter niet met 105pk rondtoert, vanwege het lagere reactievermogen. De 130pk was vinnig en stelde nooit teleur. De manuele zesbak lag in het verlengde van de motor en alles samen kwamen we tot een harmonieus geheel. Met een route die vooral de snelweg als ondergrond had, kwamen we op een goeie 6,5l/100 km, in de stad steeg dit natuurlijk vrij snel naar 7l, wat op zich nog steeds erg mooi is. De enige reden waarom we een 1.5 dCi zouden aanraden is een fiscale reden; de overheid neemt graag wat meer marge op een 1900c-motor.

Het uitrustingsniveau van de testwagen was het hoogste beschikbare niveau; de Privilège. Dat houdt in dat je standaard kan beschikken over airco met aparte regeling voor bestuurder en passagier, elektrisch inklapbare buitenspiegels, handenvrije startkaart en parkeerhulp achteraan. Kijken we op de optielijst, dan zien we daar niet echt opties die we daar nog aan zouden toevoegen om gerust op weg te kunnen. Ondanks die standaarduitrusting betaal je voor deze wagen 24.700 euro, net onder 1 miljoen oude Belgische franken dus. Voor een basis-Grandtour betaal je 18.100 euro. Gaan we even bij de concurrentie shoppen, dan zien we dat de prijs van de Renault in het er zowat middenin ligt. Een top-Golf Variant Highline kost tegenwoordig 25.750 euro, een Opel Astra break Cosmo van de vorige generatie is de jouwe voor 22.734 euro, terwijl de Peugeot 308 in Feline-versie goed 28.000 euro kost.

De Renault Mégane Grandtour bleek tijdens onze test een degelijke wagen, die rijcomfort met een levendige motor combineert. Hij is geen uitblinker op een bepaald vlak, maar scoort over de hele lijn goed. Zijn design is een kwestie van smaak, al vallen wij wel voor de originele en afwijkende vormgeving van de achterkant. Het zorgt ervoor dat de wagen herkenbaar wordt in het verkeer. Dankzij de verlengde wielbasis genieten de passagiers in deze wagen een verhoogd comfort, terwijl ook de kofferruimte een pak groter is geworden tegenover de berline.

Tekst: Sven Geiregat
Foto's: Joeri Mertens
Met dank aan Renault voor de testwagen