De Peugeot 3008, de stok in het vuur van de kleine SUV’s of toch niet? Een licht geval van het Jeckyll en Hyde syndroom zorgt voor een op z’n minst ‘andere’ auto dan bij de concurrentie.
Zodra je de 3008 in ogenschouw neemt, zie je dat we hier niet echt mogen spreken van een SUV. Hij staat weliswaar hoger op z’n poten en heeft hier en daar een streepje zwart plastic gekregen maar ondanks deze ingrepen zal je hem nooit naast een Land Rover of ander terreingericht tuig zetten. Net datgene wat Peugeot onderscheid van de concurrentie zorgt nu voor een verwarrend concept. Design is voor de Franse merken in het algemeen redelijk belangrijk waardoor robuuste ingrepen eigenlijk uit den boze zijn. Het resultaat is een schijnbaar hoge 308 SW-afgeleide die ten prooi is gevallen aan Peugeot’s meest extravagante designer.

Want of je het nu mooi of lelijk vindt, tussen de grijze massa van auto’s zal deze 3008 nooit moeilijk te vinden zijn. Zeker achteraan lijkt het alsof de 3008 wat buiten proportie is gegroeid en wat vetrolletjes heeft gekweekt. Oorzaak hiervan is de in twee delen openende kofferklep. Samen met de kleine velgen klopt het plaatje toch niet volledig. Als je fan bent van chroom accenten zullen de spiegelkapjes en sierstrippen je zeker kunnen bekoren. Voor mij is het allemaal wat teveel van het goede, zeker als je de grote grille ziet die geïnspireerd lijkt op een bepaald stuk keukengerei. Verder krijg je bij de 3008 de speciale achterklep die in twee delen open gaat en vind je zelfs een zaklamp die mooi weggestoken zit in de zijwand van de koffer.

Binnenin voel je je meteen thuis, tenminste als je eerder in een modern Audi-interieur hebt plaats genomen. De Audi-stijl van het dashboard is het eerste teken aan de want van een identiteitscrisis waarmee de 3008 worstelt. De hoge middenconsole, breed dashboard en de sportieve aparte klokken zorgen voor een cockpit gevoel dat ook nog eens aangenaam ingekapseld aan doet. Als je hierop afgaat zou je denken dat er een sportieve zitpositie voorzien is, tevergeefs. Omdat het dashboard zo ver doorloopt en de voorruit zo schuin loopt heb je steeds het idee dat je hoog moet gaan zitten voor een goed zicht. Reken daar nog eens de hoge versnellingspook bij en het bestelwagengevoel is volledig present. Op zich vind je zonder al teveel problemen een goede en comfortabele zitpositie maar op geen enkel moment heb je het idee dat je deel uitmaakt van een coherent geheel. Op technisch vlak niets dan lof over het interieur, donkere tinten worden voldoende afgewisseld met lichtere kleuren en een streepje chroom. Terwijl de bouwkwaliteit een pluim verdient al zal het Audi niveau net een brug te ver zijn.

De rijeigenschappen zijn een tweede getuige van deze gespleten persoonlijkheid, op autosnelwegen comfortabel en rustig maar zodra je afwijkt van de vlakke autowegen merk je dat de harde ophanging moeite heeft met oneffenheden in de weg. Een eigenschap die we kunnen vergeven als dit vertaald wordt in goede grip en dito stuurgevoel. Maar vooral naar dat laatste is het vruchteloos zoeken, hopeloos licht is de enige manier waarmee ik het stuurgevoel van de 3008 kan beschrijven. Best aangenaam als je geen zier geeft om wat de voorwielen doen maar voor de rest van bestuurders is het toch belangrijk dat je iet of wat aanvoelt wat de voorwielen doen. Ook al zou het verkeerd zijn om een directe vergelijking met de beste rijdersauto's te maken, toch zou je hogere verwachtingen mogen hebben van een wagen zie het onder meer van z'n 'Fun factor' moet hebben.

Aan de motor zal het niet liggen, een krachtige 2.0 HDI motor met 150pk en 340Nm is meer dan voldoende om zelfs met het hele gezin vlot het verkeer door te komen. Deze vierpitter kan bekoren door z’n directe respons en gewillig karakter. Je zou bijna geneigd zijn het woord sportief in de mond te nemen. Of het nu hernemngen zijn of een straight forward stoplicht situatie, de PSA dieselaar trekt goed aan de kar zonder opvallend z'n aanwezigheid te verkondigen. Een duidelijke verbetering ten opzichte van wat pakweg vijf jaar geleden de fabriek werd uit gestuurd.

Ons testmodel, inclusief met xenon meedraaiende koplampen en head up display is de Premium Pack uitvoering die €25.580 moet kosten in 1.6 Turbo benzine versie. De 2.0 HDI versie doet daar nog eens €3.000 bij. Ook al is de optielijst van Peugeot niet gigantisch, toch kan je nog dik €5.000 extra uitgeven aan leder, metaalkleur en andere extra's zoals getinte ruiten. Ga je voor de Comfort Pack uitvoering dan heb je al een 3008 voor een dikke €20.000 met 1.6 turbo benzine motor van 120pk. Ook hier moet er voor de 1.6 diesel motor worden bijbetaald. opvallend is de afwezigheid van de 2.0 HDI op dit niveau. De Premium uitvoering moet hier zowat het beste van de twee combineren met een redelijke basisuitrusting en een basisprijs van €21.730.


met dank aan Peugeot België voor de testwagen
Tekst en foto's: Joeri Mertens
Contacteer de redactie
met al je tips en suggesties.
zalig machien, van buiten functioneel lelijk, maar storen doet het niet. De wagen is gebouwd om vanbinnen te bekoren en volgens mij doet hij dat zeker niet slecht.
Eigenwijs, iets wat mensen naar lijken te zoeken in een auto. Pluim voor Peugeot.
premium pack 1.6HDi met BMP versnellingsbak, het beste wat ik tot nog toe had. Zeer confortabel, zuinig, ruim... Pluim voor Peugeot (dit is mijn zesde).
ZWAAR eikebah !
interieur is echt top! de buitenkant kan me eigelijk ook nog best bekoren.
fijne foto's. de wagen zelf vind ik er veel minder goed uitzien. Ik schrik nog elke keer ik m zie voorbijrijden.
Eerlijke mening: een gedrocht. Maar over smaken valt niet te twisten he.
Dat van de kleine velgen moet ik beamen, verder vind ik de buitenkant zeer aantrekkelijk! En om te rijden...: wat men noemt een klassewagen!
na hem gezien te hebben in de toonzaal waren mijn vrouw en ik onmiddellijk verliefd op zijn prachtig interieur, de super ruime koffer en zijn "exclusieve" design. Alles is er zeer functioneel aan en de knoppen, hendels en dashboard zijn heel goed geschikt omheen de bestuurder.
We hebben hem dan ook gekocht en wachten vol ongeduld op de levering. een kleine 3 maanden is eigenlijk wel lang. Dat is het enige negatieve
Aan de diversiteit van de reacties te zien, is Peugeot in zijn opzet geslaagd: er wordt gepraat over de auto. Zelf vond ik 'm aartslelijk, tot ik het portier open deed en een wonderbaarlijk functioneel interieur zag: alles zit waar het moet zitten, inklapbaar navigatiesysteem (doe mij maar ingebouwd in plaats van mijn pruts Tom-Tom die je overal moet wegdoen omdat ze anders je ruiten inslaan), goede zetels en gewoon een salongevoel. Terwijl voor de tester de versnellingspook het bestelwagen gevoel geeft, gaf die bij mij gewoon een "die staat binnen handbereik"- gevoel. Aan de "Abarth" commentator zou ik willen zeggen: dan toch beter een gedrocht dat sportief rijdt en betrouwbaar is dan een italiaanse schone die je na een paar honderd kilometer langs de kant stelt omdat er weer allerlei electronica niet werkt.
Enfin...ik heb er eentje besteld en hoop er zo tevreden van te zijn als mijn Opel Astra zaliger.
Nieuwe reactie inzenden